بیا تا لیلی و مجنون شویم افسانه اش با من

                      بیا با من به شهر عشق رو کن خانه اش با من

              نگو دیوانه کو زنجیر گیسو را زهم وا کن 

                      دل دیوانه ی دیوانه ی دیوانه اش با من

              بیا تا سر به روی شانه ی هم راز دل گوییم 

                   اگر مویت به رویت شد پریشان شانه اش با من

             نگو دیگر به من اندر دل اتش نمیسوزد

                   تو گرمم کن به افسونت گرمی افسانه اش با من 

            چه بشکن بشکنی دارد فلک بر حال سرمستان

                     چو پیمان بشکنی بشکستن پیمانه اش با من

عشق یعنی:

                بی تو هرگز...

                                پس بمان

                                    تا سحر از عاشقی با او بخوان

عشق یعنی:

             هرچه داری نیم کن

                               از برایش قلب خود تقدیم کن.