به خورشید گفتم گرمی ات را به من بده تا به تو هدیه بدهم

                                                                    گفت: دستانش گرمی مرا دارند

به آسمان گفتم پاکی ات را به من بده

                                              گفت: چشمانش پاکی مرا دارند

از دشت سبزی زندگیش را خواستم

                                                                   گفت: زندگیش سبزتر از اوست

 از دریا بزرگی و آرامشش را خواستم

                                               گفت: قلبش به اندازه اقیانوس  است و آرامشش نیز.....

 از ماه تابندگی صورتش را خواستم

                                                                 گفت: وقتی نگاهش می کنم خجل می شوم.

به فکر فرو رفتـــــــم...

                           مـــــــن در قبــــــال

                                                         دستــــــــان گرمت

                                                                                   چشمــــــــان پاکت 

                                                       سبـــــــــــزی زندگیت 

          بــــــــــزرگـی و آرامــــــــش قلبت

 و صــــــــورت ماهت

                             هیچ نیستــــــم.