صدای سبز شدن باورت را در زیر چتر باران گوش می کنم تا در کرانه

 آبی ذهنم لنگر بیندازی هنگامی که بوی تنهایی حجم شب هایم را پر می کند

تو را در ابتدای جاده های یقین انتظار می بینم آنگاه روحم را به صبح

 منتقل می کنم. از دریچه ذهنم پر میدهم صدای گامهای نرمت را در میان

 قفس شطرنجی دلم جای میدهم و نسیم ناب تو را در متن بوته های عشق

 حس می کنم.

آه چه زیباست یاد تو چه دیدنی است امید بودنت در آینه تنهایی ام.

                             << در شبان غم تنهایی خویش       

                                                            عاشق چشم سخن گوی توام>>

 عشق زیباست و زیباتر از آن وجود توست.

                                          پس هزاران گل زیبا فدای بودنت...

امشب قاصدک خیالم را فوت کرده ام

                                          دیدمش

                                   به سوی آسمان رفت

                                                      ماه را پشت سر می گذارد

                                                                            و کهکشانها را رد خواهد کرد

                                                                                   چشم انتظار باش!     

                                                     نشانی تو را به او داده ام.

                                                                                    به او خوب گوش کن

                          به تو خواهد گفت که چه اندازه دوستت دارم .

 

گفتمش نقاش را نقشی بکش از زندگی

 

                                                 با قلم نقش حبابی بر لب دریا کشید.